Ang pamilya ni Alfredo Ochea sa Basak, Lapu-Lapu nagpadayon sa tradisyon sa paghimo og puso o “hanging rice” nga ilang napanunod gikan sa ilang ginikanan.
Gikan sa tunga ra ka sako sa bugas sa sinugdanan, karon makaluto na sila og 8–14 ka sako matag adlaw, uban sa kapin 30 ka trabahante nga tiglilas, tighulma, tigsulod, tigluto, ug tighatod sa puso sa tibuok Lapu-Lapu.
Bisan pa sa pagsaka sa presyo sa bugas ug lukay, padayon gihapon nila gibuhi ang maong kahanas para sa ilang suki nga misalig nila sa daghang katuigan.
Alang kang Alfredo ug sa iyang pamilya, “igo-igo ra” ang kita, pero sakto na aron mapagradwar ang ilang mga anak ug mapadagan ang ilang gamay’ng negosyo. Ilado sila sa ilang dagkong puso, ug bisan nisaka ang gasto, dili gyud sila mosugot nga usbon ang gidak-on niini—timaan sa ilang pagtahod sa kalidad ug tradisyon. Ilang trabaho kay lig-on, mapainubsanon, ug gitukod sa kadasig nga gipanunod sa kadaghanan nga henerasyon.